اتریوم در باتلاق

348
اتریوم در باتلاق

شبکه بلاکچین (Blockchain) اتریوم (Ethereum) در روزهای اخیر دچار مشکلات شدیدی شده و کاربران این شبکه برای هر تراکنش باید مقادیر بسیار زیادی پرداخت کنند. این مبالغ بالا باعث شده است که عملاً استفاده از این شبکه غیر ممکن شود. بسیاری از افراد که از توکن‌های شبکه اتریوم مانند تتر استفاده می‌کردند نیز برای انتقال دارایی‌های خود به مشکلاتی برخوردند. در این مقاله علل این مشکلات را بررسی می‌کنیم.

شبکه اتریوم به عنوان اولین بستر بلاکچینی برای برنامه‌های غیرمتمرکز (قرارداد هوشمند(smart contract)) در سال ۲۰۱۵ شروع به کار کرد. اتریوم با ایده درخشان ایجاد کامپیوتر جهانی شروع به کار کرد و در واقع قرار بر این بود که هرکس بتواند برنامه مورد علاقه خود را با زبان مخصوص این شبکه یعنی سالیدیتی (Solidity) بنویسد و این بلاکچین برنامه را به صورت غیر متمرکز اجرا کند.

اتریوم در باتلاق

بعد از مدتی که از شروع کار این بلاکچین و موفقیت اولیه آن گذشت سازندگان آن متوجه مشکل مقیاس‌پذیری شبکه شدند. در واقع این شبکه در هر ثانیه حداکثر می تواند ۱۶ تراکنش را انجام دهد. این مقدار برای شبکه‌ای که ادعای کامپیوتر جهانی بودن دارد بسیار پایین است. ریشه اصلی این مشکل در نوع اجماع (اجماع یا Consensus الگوریتم اصلی در شبکه‌های بلاکچینی است که نحوه نوشتن بلاک‌ها را مشخص می‌کند.) این شبکه بود. اجماع شبکه از نوع اثبات کار (proof of work) است که توانایی اجرای تعداد زیادی تراکنش را ندارد. اجماع جایگزینی که برای شبکه انتخاب شد اثبات سهام (proof of stake) بود و اتریوم مبتنی بر اثبات سهام را اتریوم ۲ نام گذاری کردند. در کد اصلی اتریوم اصطلاحاً بمب سختی گذاشته شد که باعث شود سختی شبکه در سال بعد افزایش پیدا کند؛ تا مجبور شوند از اثبات کار به اثبات سهام روی بیاورند. اما به دلیل عملکرد اقتصادی خوب اتریوم، هر سال این بمب سختی خنثی شده و به سال بعد موکول می‌شود و عملاً پروژه اتریوم ۲ به کنار گذاشته شده است. البته سختی تغییر شبکه‌ای که در حال کار است نیز موضوع دیگری است و تعویض موتور ماشین در حال حرکت بی‌نهایت مشکل است!

مشکل اصلی این بود که اگر تعدا افراد زیادی بخواهند به صورت همزمان از این شبکه استفاده کنند، امکان‌پذیر نیست و شبکه دچار مشکلات محتلف می‌شود. نکته دیگر این است که ممکن است بسیاری از تراکنش‌ها توسط افراد انجام نشده باشد و قراردادهای هوشمند به صورت خودکار این تراکنش‌ها را انجام دهند. این موضوع باعث می‌شود که قرارداد هوشمند مذبور نتواند درست کار کند. در شبکه‌های بلاکچینی هر تراکنش کارمزدی دارد که کاربر آن را پرداخت می‌کند. با زیاد شدن این تراکنش‌ها، کارمزد شبکه به حدی افزایش می‌یابد که استفاده از شبکه بسیار دشوار می‌شود.

برای بررسی این موضوع ابتدا چند آمار از این شبکه را بررسی می نماییم.

در جدول زیر مقدار تراکنش‌های این شبکه در هر ثانیه در طی زمان دیده می‌شوند.

در جدول زیر هزینه میانگین کارمزد شبکه را در طی زمان مشاهده می‌شود:

همانطور که مشاهده می‌شود مقدار کارمزد انتقال از ۱۰ سنت چند ماه پیش به بیش از ۱۵ دلار به ازای هر تراکنش رسیده است.

در ماه‌های اخیر پروژه‌هایی به نام دیفای (DEFI) که برای تعداد زیادی از مردم جذاب بودند در این شبکه شروع به کار کردند. این پروژه‌ها مربوط به امور مالی غیر متمرکز بوده و خدماتی مانند وام‌دهی فرد به فرد را انجام می‌دهند. با زیاد شدن تب دیفای تعداد کاربران شبکه اتریوم افزایش پیدا کرد و این شبکه توان پردازش این مقدار اطلاعات را نداشت و به مشکلات زیادی برخورد کرد. راه‌حل این مشکل تغییر نوع اجماع شبکه است که عملاً ممکن نیست و می هوان این موضوع را فرصت مناسبی برای شبکه‌های رقیب دانست که با نشان دادن کارایی خود بر شبکه اتریوم پیشی بگیرند و مکان آن در جایگاه دوم شبکه‌های رمزارزی را به دست گیرند.

منابع: کلیه اطلاعات در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۳۹۹ برداشته شده است.

https://blockchair.com/ethereum/charts

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
نام و نام خانوادگی