دوشنبه 11 مرداد 1400

انواع توکن (Token) و کاربردهای آن‌ها

توکن (Token) یک دارایی در بستر بلاکچین غیر بومی است و ارزش آن فقط طبق توابع پولی فراتر می رود نه بر اساس پشتوانه آن. بنابراین توکن ها برای وجود و فعالیت به بستر دیگری نیاز دارند.

به عنوان مثال ، ETH یک ارز رمزنگاری شده است که بومی بلاکچین اتریوم است و این بومی بودن آن را به یک سکه (Coin) تبدیل می کند. یکی از ویژگی های اصلی شبکه بلاکچین اتریوم، امکان ایجاد توکن های جدید در شبکه است. ارزهای رمزنگاری شده ای که در این شبکه ایجاد می شوند، توکن نامیده می شوند. به عنوان مثال ، USDT – که یک استیبل کوین است که به ارزش USD دلار متصل است ، یک توکن است که در بلاک چین اتریوم کار می کند.

نکته دیگری که باید بدانید این است که ETH نیز با توجه به کارکردهای خود صرفاً یک سکه نیست. بله ، ETH سکه اصلی بلاکچین اتریوم است ، اما نه تنها به عنوان وسیله پرداخت بلکه برای پرداخت هزینه های گس برای سوخت رسانی به قراردادهای هوشمند نیز مورد استفاده قرار می گیرد ، بنابراین از نظر فنی یک توکن نیز هست.

حدود 50٪ از کل توکن های فعال با استفاده از استاندارد توکن ERC-20 در شبکه Ethereum ساخته می شوند. طبق تعریف ، توکن به معنای پول نیست. بله ، ارزش دارد و کاربر معمولاً می تواند آن را با ارز رمزنگاری شده عوض کند ، اما هدف آن فراتر از پول دیجیتال است. در ادامه به بررسی انواع توکن و کاربردهای هر یک از آن ها می پردازیم.

 

قابلیت تعویض شدن (Fungibility)

همه توکن های رمزنگاری شده به دو دسته گسترده تقسیم می شوند – غیر مثلی (Non Fungible) و مثلی (Fungible)، که نوع دوم متداول ترین نوع است. Fungibility یکی از ویژگی های توکن ها است که اساساً به این معنی است که یک توکن از دیگری قابل تشخیص نیست.

به عبارت ساده، یک دلار همیشه یک دلار است و بیت کوین همیشه بیت کوین است. افراد می توانند اسکناس های 10 دلاری را با دوست خود مبادله کنند و هر یک از آن ها همچنان همان ارزش را در کیف پول خود داشته باشند. Fungibility به این معنی است که یک ارز دیجیتال و دارایی خاص بیشتر از بقیه دارای ارزش و نادر نیستند. اگر این گونه باشد، کل اکوسیستم را مختل می کند و معاملات روزمره را به دردسر بزرگی تبدیل می کند.

این ویژگی نه تنها برای اکثر انواع توکن ها بلکه برای هر ارز فیات یا ارز رمزنگاری شده که دارای عملکرد پولی برای هر واحد پرداخت است و ارزش را به طور مساوی بین همه توزیع می کند ، اعمال شده است. همه ارزهای فیات و همه ارزهای دیجیتال (Coin) قابل تقسیم شدن یا Fungible هستند.

 

توکن های کاربردی (Utility Token)

توکن های کاربردی یک نوع محبوب از توکن های Fungible است که می توان آن ها را به عنوان چیپ های موجود در بازی پوکر تصور کرد. به همان روشی که برای بازی بلک جک یا پوکر نیاز به خرید توکن وجود دارد، برای تأمین عملیات روی پروتکل ها نیز به توکن های کاربردی نیاز وجود خواهد داشت. مشهورترین مثال توکن کاربردی Ether است که کلیه معاملات و قراردادهای هوشمند موجود در شبکه Ethereum را تأمین می کند. همانطور که قبلاً گفتیم ، ETH می تواند به عنوان وسیله پرداخت استفاده شود ، با این حال ، هدف اصلی آن استفاده در بلاکچین است.

مفهوم توکن کاربردی پس از رونق ICO  در سال ۲۰۱۷ مورد توجه قرار گرفت. در آن زمان تقریباً هر پروژه ای توکن خود را به عنوان یک دارایی برچسب گذاری کرد. چرا؟ ساده است، برای جلوگیری از اعمال مقررات دقیق برای عملیات سرمایه گذاری روی پروژه آن ها.

ICO (پیشنهاد اولیه سکه): نوعی کمپین سرمایه گذاری جمعی در بازار رمزنگاری، مشابه IPO در سهام است. شرکت های نوپا ICO را برای جمع آوری پول برای پروژه ، برنامه یا سکه جدید راه اندازی می کنند.

در بسیاری از موارد ، نیازی به پروژه ای برای ایجاد یک توکن کاربردی نبود. آنها می توانستند ارزهای دیجیتال دیگر را به عنوان پرداخت بپذیرند. اما این توکن ها بیشتر به عنوان ابزاری برای جمع آوری کمکهای مالی پروژه استفاده می شد و همچنین یک دارایی برای کسانی که این توکن را خریداری کردند محسوب می شد. افراد به این امید که این پروژه به ثمر برسد و سودهای کلانی به همراه بیاورد این توکن ها را خریداری می کردند.

از طرف دیگر، هدف کلی توکن های کاربردی این است که به یک پروژه قدرت ببخشند. هرچه تقاضای پروتکل بیشتر باشد ، قیمت توکن و پروژه به طور کلی بالاتر می رود.

 

توکن های اجتماعی (Social Token)

توکن های اجتماعی یک نوع توکن کاربردی بسیار جالب است که اخیراً محبوبیت زیادی در فضای رمزنگاری پیدا کرده و همچنین مفهوم توکن سازی را به عموم مردم ارائه می دهد. به عبارت ساده ، توکن های اجتماعی با اعتبار یک فرد ، مارک ، کلوپ ورزشی یا هر جامعه ای پشتیبانی می شود. افراد می توانند آنها را به عنوان توکن های طرفدار (Fan Token) استفاده کنند که می توان برای خرید محتوای اضافی ، کالاها یا فقط برای حمایت از جامعه مورد علاقه خود استفاده شود. وقتی کاربری روی توکن های اجتماعی سرمایه گذاری می کند، در یک جامعه سرمایه گذاری می کند ، با این انتظار که این جامعه رشد کند و با گذشت زمان ارزش بیشتری کسب کند.

 

توکن های امنیتی (Security/Equity Tokens)

در مقابل جمع آوری پول با استفاده از توکن های کاربردی، سایر ICO ها تصمیم گرفتند که به طور آشکار کمپین های جمع آوری کمک مالی را اعلام کرده و طبق مقررات برای پروژه های خود کمک مالی جمع آوری کنند. به این ترتیب توکن های امنیتی ایجاد شدند. برخی از سرمایه گذاران آنها را توکن سهام ( (Equity Tokens می نامند و به نوعی شباهت زیادی به سهام سنتی دارند. اما چه تفاوتی با هم دارند؟

هنگام خرید سهام عادی از یک شرکت، انتظار می رود که قیمت آن افزایش یابد و صاحب سهم سود کسب کند. تفاوت مهم این است که کاربر در واقع سهمی از شرکتی را خریداری می کند و سپس صاحب آن سهم می شود و می تواند سود سهام آن را بدست آورد. همچنین ، انواع خاصی از سهام به کاربر قدرت رأی دادن در شرکت و حق کسب سود را می دهند.

توکن های امنیتی به روشی مشابه کار می کنند ، اما در این حالت توکن ها به عنوان مدرکی اثبات می کنند که کاربر بخشی از ارز رمزنگاری شده جدید را در اختیار دارد. توکن امنیتی در اصل یک گواهی سهام دیجیتالی است که مالکیت کاربر را در بلاکچین ثبت می کند. البته معمولا توکن های امنیتی هیچ گونه حق رای گیری به سرمایه گذاران نمی دهند، اما برخی از سیستم عامل ها نوع رمز امنیتی مناسب برای آن را ارائه دادند.

 

توکن حکمرانی (Governance token)

توکن حکمرانی نوعی دارایی رمزنگاری است که به دارندگان آن حق تصمیم گیری در مورد پروتکل پروژه ، محصول و ویژگی های آن را اعطا می کند. دارندگان می توانند بر تصمیمات درون پروژه مانند پیشنهاد یا تصمیم گیری در مورد ویژگی جدید ، تغییر مدل های توزیع توکن و حتی بازسازی خود سیستم حاکمیت تأثیر بگذارند. مشهورترین نمونه های توکن های حاکمیت عبارتند از: Compound (COMP) ، Cardano (ADA) و Maker (MKR).

آیا توکن حکمرانی به سرمایه گذاران حق دریافت سود سهام را می دهد؟ نه، اما فضای رمزنگاری نوع دیگری از رمز را دارد که این ویژگی را پشتیبانی می کند.

 

توکن قرض (Debt Token)

توکن های قرض یا بدهی برای رهن املاک و مستغلات ، اوراق قرضه شرکتی و سایر سازوکارهای اعتباری رایج راه اندازی شده است. این نوع توکن ها معمولاً با سود سهام منظم همراه است. با این حال ، دقیقاً مانند ابزارهای اعتباری که براساس آن ساخته شده است ، توکن قرض نیز در معرض خطرهای پیش فرض مالی قرار دارد.

 

توکن های مشتق شده (Derivative tokens)

توکن های مشتق ارزش را از رمز اساسی ، ارز رمزنگاری شده ، پول عادی یا سایر دارایی ها بدست می آورند. شناخته شده ترین مثال از توکن های مشتق شده USDT است. رمزارز پایداری که ارزش آن دقیقاً به دلار آمریکا گره خورده است. USDT در میان معامله گران رمزنگاری مشهور شده است زیرا مرحله اضافی تبدیل رمزنگاری به فیات را حذف می کند.

 

توکن های ارزی (Currency tokens) 

همان طور که از نام آن ها مشخص است، از این توکن ها به عنوان یک روش برای پرداخت و ذخیره ارزش استفاده می شود، بنابراین کاربرد این توکن ها مانند سایر ارزهای دیجیتال (مثل کونوس) است.

 

توکن واقعی با پشتوانه دارایی (Real asset-backed token)

همانطور که از عنوان آن پیداست ، توکن های تحت حمایت دارایی واقعی ، مالکیت دارایی هایی مانند کالاها ، املاک و مستغلات ، آثار هنری و سایر موارد را نشان می دهند. فناوری قراردادهای هوشمند امکان ثبت شفاف الگوریتم های پیچیده و توزیع برابر و عادلانه مالکیت بین سرمایه گذاران را فراهم می کند. توجه به این نکته مهم است که توکن های مورد حمایت دارایی واقعی ، توکن های قابل تقسیم هستند و مقدار مساوی مالکیت را برای هر توکن نشان می دهند.

 

توکن های سودده (dividend tokens) 

به استثنای توکنهای ارزی، سایر توکنها نوعی قرارداد سرمایه گذاری با پتانسیل درآمد انفعالی هستند. چنین درآمدی می تواند در اشکال و انواع مختلف وجود داشته باشد، به طور مثال کسب سود از طریق نگه داری Token، سرمایه گذاری و یا انجام عملیات استخراج و… .

برخی از سازمان ها، درآمدشان را با توزیع سود بین دارندگان Tokenتقسیم می‌کنند. علاوه بر این، بلاک چین هایی وجود دارند که دارای ویژگی هایی مشابه پرداخت سود هستند که باعث می شود ارز آن ها مشابه یک توکن سودده باشد.

 

توکن های غیر مثلی (Non fungible Token)

در سال های اخیر ، توکن های غیر قابل تعویض یا غیر مثلی (NFT) به دلیل موارد استفاده بسیار امیدوار کننده ، مورد توجه قرار گرفته اند. به عبارت ساده ، NFT ها دارایی یونیک یا توکنی هستند. چنین توکن هایی به دلیل بازی معروف بلاک چین Crypto Kitties محبوب شدند. این بازی به کاربر امکان می دهد گربه های دیجیتال بی نظیری ایجاد و پرورش دهند. اگر کاربر بخواهد حیوان خانگی خود را ارتقا دهد، هزینه تمام زنگ ها و سوت ها را با ETH پرداخت می کند.

هر شخصیت انیمیشینی در این بازی یک مجموعه منحصر به فرد از خصوصیات دارد ، و بلاک چین اتریوم از DNI دیجیتال که حیوان خانگی دیجیتال است محافظت می کند ، بنابراین هیچ کس نمی تواند یک بچه گربه دیجیتالی را از صاحب آن بگیرد. بعضی از انواع بچه گربه ها بسیار کمیاب هستند و می توان آنها را به عنوان یک سرمایه گذاری یا ذخیره ارزش ارزیابی کرد. به عنوان مثال ، CryptoKitty # 896775 (معروف به اژدها) با قیمت 600 ETH فروخته شد. ایجاد ، توسعه و تبادل این موجودات غیرقابل تعویض به دلیل استاندارد رمز ERC-721 امکان پذیر شد. این استاندارد ستون فقرات بازی است.

با توجه به CryptoKitties ، بازی اولین کاربرد NFT است که به ذهن کاربر خطور می کند. در حال حاضر ، اجرای توکن های غیرقابل تعویض در درجه اول محدود به این صنعت است. این نوآوری به بازیکنان این امکان را می دهد تا دارایی های مختلف درون بازی مانند زره و سلاح ، طلسم ، اشیا جادویی ، کارت و غیره را معامله کنند. نمونه های خوب آن بازی هایی مانند God’s Unchained ، Decentraland ، MLB Champions ، My Crypto Heroes هستند.

برخی از افراد ممکن است استدلال کنند که می توانند دارایی های بازی را بدون هیچ زنجیره بلوکی در اختیار داشته باشند و آن را مدیریت کنند ، اما یک تفاوت مهم را باید به خاطر بسپارید. بدون بلاکچین ، بازیکنان هرگز در واقع دارایی های خود را در بازی ندارند. در واقع ، تمام ثروتهای درون بازی متعلق به دارندگان بازی است و نه به بازیکنان. اگر توسعه دهندگان Fortnite تصمیم بگیرند بازی را تعطیل کنند یا سرورها خرابی قابل توجهی را تجربه کنند ، مجموعه ها ، انیمیشن ها و قالب های گرانبهای کاربران از بین می روند. اما اگر دارایی های بازی کاربر مبتنی بر بلاکچین باشد ، حتی اگر مشکلی پیش بیاید ، آنها حفظ خواهند شد.

علاوه بر این، NFTمی تواند مدیریت و مبادله کالاهای جمع آوری شده (کلکسیون) کاربر را به یک کار آسان تر تبدیل کند. ما قبلا به مجموعه های رمزنگاری شده مانند کارت ها یا بچه گربه ها اشاره کرده ایم ، اما کاربران می توانند آیتم های دنیای واقعی ، از جمله آثار هنری را رمزگذاری کنند. حقوق مالکیت آنها تأیید و در زنجیره بلوکی ذخیره می شود.

یک پروژه جالب برای ذکر در این قسمت ، تمبرهای رمزنگاری شده توسط سرویس پستی اتریش است. گفته می شود ، آنها 150،000 نسخه از تمبرهای مبتنی بر بلاکچین را که می توانند به عنوان نمونه های عادی نیز استفاده شوند ، صادر کردند.

کاربرد دیگر این توکن ها، ملکیت کسری از دارایی است. توکن سازی این امکان را برای یک فرد عادی فراهم می کند که کسری از دارایی را خریداری کند که در غیر این صورت توانایی پرداخت آن را ندارد. بر اساس این سناریو ، چندین نفر می توانند به طور مشترک صاحب یک نقاشی ، یک بنای تاریخی ، یک قطعه زمین ، اوراق بهادار و کالاهای قابل خرید شوند. در صورت رشد قیمت دارایی ، هر زمان که خواستند می توانند سهم خود را بفروشند. این کار بسیار آسانتر از فروش یک تابلوی نقاشی میلیون دلاری یا یک عمارت به طور کامل است. بنابراین ، توکن های غیرقابل تعویض نقدینگی را به بازارهای مربوطه اضافه می کنند و به افراد طبقه متوسط ​​اجازه می دهند سرمایه گذاری های منحصر به فردی انجام دهند.

کاربرد چهارم و آخر، هویت دیجیتالی کاربران است. هویت دیجیتالی بخش دیگری است که می تواند از NFT بهره مند شود. اگر شناسه و داده های مالکیت کاربر در بلاکچین ذخیره شود ، مشکلات بوروکراتیک را از بسیاری از مراحل از بین می برد. همچنین به محافظت از اطلاعات کاربران نیز کمک شایانی می کند. پس از اضافه شدن به زنجیره بلوک ، حذف یا اصلاح آن غیرممکن است. بنابراین ، انتقال و مدیریت دارایی ها از هر مکانی آسان تر می شود. علاوه بر این ، کاربران می توانند گواهینامه ها و مجوزهای مختلف را رمزگذاری کنند. در این صورت ، برای اثبات هویت ، حقوق دسترسی یا صلاحیت خود مجبور نیستند اوراق را جمع آوری و منتقل کنند. به طور بالقوه ، توکن ها می تواند روش هایی مانند بررسی هویت ، رأی دادن ، صدور ویزا ، به نام کاربر را ساده کنند.

 

نظرات خود را در مورد این مطلب، با ما و سایر مخاطبین در میان بگذارید.

بیشتر بخوانید

هاوینگ (Halving) چیست؟

میزان تولید شبکه بیت کوین هر چهار سال یک بار طی یک رویداد ویژه به نام "Halving" نصف می شود. هاوینگ در لغت نیز...

راهنمای گام به گام نحوه خرید تتر (USDT)

در این مقاله از سکه نیوز به آموزش گام به گام خرید و مبادله رمزارز پایدار (Stable coin) تتر می پردازیم و در پایان...

وب والت کونوس؛ ارسال رمزارز به روش حرفه‌ای‌ها

وب والت کونوس یک کیف پول آنلاین و تحت وب است. با استفاده از این کیف پول، کاربران قادر خواهند بود به صورت آنلاین...

آشنایی با صرافی کوین بیس (Coinbase)

کوین بیس (Coinbase) یک صرافی ارز دیجیتال است که در سال 2012 در ایالات متحده تأسیس شد. در سال 2016، صرافی Coinbase نام خود...

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید

مطالب مرتبط

هاوینگ (Halving) چیست؟

میزان تولید شبکه بیت کوین هر چهار سال یک بار طی یک رویداد ویژه به نام "Halving" نصف می شود. هاوینگ در لغت نیز...

مطالب داغ هفته